Na twee concerten in één maand hadden we er nog steeds geen genoeg van. Dus besloten Maite, een vriendin van haar, en ik om naar Parijs te gaan voor het festival Lollapalooza. En ik kan je zeggen: Lollapalooza is where dreams come true! Natuurlijk gingen we weer supervroeg, want we wilden per se helemaal vooraan staan. De deuren gingen om 12:45 open, en wij sprintten naar de barricade. Missie geslaagd! Maar daarna begon het wachten… Måneskin zou pas om 19:45 optreden. Het was superwarm, met temperaturen rond de 35 graden. Naar eten, drinken of zelfs de wc gaan was lastig, want we wilden onze plekken niet kwijtraken. Gelukkig leerden we al snel mensen kennen die onze plekken wilden vrijhouden, zodat wij snel eten en drinken konden halen. Na een lange dag wachten was het eindelijk zover: het concert begon. Al na het eerste nummer kwam Thomasso, de vaste security van Måneskin, naar ons toe met de vraag of we mee op het podium wilden tijdens het laatste nummer. Dit doen ze bijna bij elk optreden, maar voor mij was het een droom die uitkwam. Ik ging compleet uit mijn dak! En als kers op de taart… ik heb Damiano zelfs een knuffel gegeven?!
